Geboorteverhalen

Marjolein & Sander

Mijn eerste bevalling van mijn zoon was voor mij zeer stressvol. Ik had wel een (puf)cursus gedaan maar in de praktijk kon ik daar weinig mee. Ik raakte voor mijn gevoel alle controle over mijn lichaam en mijn omgeving kwijt en heb uiteindelijk na 2 dagen weeën, een ruggenprik en 1 1/2  uur persen mijn zoon in mijn armen. Bij mijn tweede zwangerschap kwamen deze angsten en ervaringen weer naar boven en ben ik op zoek gegaan naar een andere manier van bevallen. Zo kwam ik bij hypnobirthing terecht.

Ik liep al een paar dagen met 1 cm ontsluiting en voorweeën rond toen de verloskundige voorstelde om te gaan strippen. Dit vond ik een goed idee omdat ik al een aantal maanden thuis was door mijn pijnlijke ischias in mijn bekken en benen. Van mij mocht deze baby wel komen.

Na het strippen kwamen de weeën langzaam op gang. Ik kon ze prima opvangen met bewegen en ademhalingsoefeningen. Ondertussen zette mijn man alvast het bevallingsbad op in de keuken. Rond 10 uur s avonds zijn we naar bed gegaan om te proberen nog wat te gaan slapen. Om half 12 kan ik de weeën niet meer liggend in bed opvangen en wil ik naar beneden op de fitnesbal. Hierop kan ik de rug weeën goed opvangen door te wiegen met mijn heupen bij een wee. Mijn man probeert mij bij te staan door massage maar weet niet zo goed wat hij moet zeggen. We hebben de Douala app aangezet en die helpt mij om de weeën goed door te komen.

Na een uur belt mijn man de verloskundige omdat de weeën dan goed en regelmatig komen. De verloskundige komt en mijn man laat het bad vollopen. Ik geef aan op dit moment geen controle te willen omdat het voor mijn gevoel goed gaat met mij en de baby. Hij luistert wel naar de hartslag van de baby en deze is prima. Wat een verademing om het bevalbad in te stappen. Ik kan de weeën in het warme water goed opvangen. Om mij heen is het licht gedimd en wordt er zachtjes gepraat zoals ik heb aangegeven. De weeën lijken wat minder frequent te worden dus de verloskundige (dat was trouwens een man) stelt voor te kijken hoever ik ben en evt mijn vliezen te breken. De weg naar het bed en op het bed moeten liggen viel nogal tegen. 5 cm ontsluiting en de vliezen nog intact. Na het breken van de vliezen blijkt dat de baby in het vruchtwater heeft gepoept en ik toch naar het ziekenhuis moet.

Met 5 cm ontsluiting dus hup in de auto naar Almelo. In de auto en in het ziekenhuis vond ik het erg moeilijk om rustig te blijven en ik heb het gevoel dat ik de controle weer kwijt begin te raken. De weeën komen erg heftig en in de auto en rolstoel kan ik geen prettige houding vinden om ze goed op te vangen. In de verloskamer gebeurd er van alles om mee heen en ik heb het gevoel te moeten persen. Dit geef ik duidelijk aan maar er moeten eerst controles worden uitgevoerd volgens het ziekenhuispersoneel. Ik raak heel erg gefrustreerd en schreeuw het uit terwijl ik de persweeën probeer op te vangen. Waarom wordt er niet naar mij geluisterd! Na veel aandringen wordt toch gekeken of ik genoeg ontsluiting heb en dan hebben ze pas in de gaten dat ik al in de laatste fase zit van de bevalling. Geen tijd meer voor een andere houding of controles.

Ik krijg mijn emoties weer onder controle en begin mee te ademen met de persweeën. Het ziekenhuispersoneel zegt dat ik moet persen, maar ik geef aan een andere techniek toe te willen passen. Met 2 persweeën en goed meeademen en wat meeduwen wordt mijn prachtige dochter geboren. Ik pak haar zelf aan en leg haar bij me. Het ging allemaal zo snel dat ik mijn shirt en bh nog aan heb. De verloskundige gelooft me in eerste instantie niet als ik zeg; knip alles (aan kleding) er maar af, ik wil haar graag bloot op me. We hebben heerlijk een uur zo gelegen. Elkaar bekijken, ruiken, ontdekken en binden. Het ziekenhuispersoneel luisterde goed naar mijn wensen die ik aangaf. (gedimd licht/zachte stemmen/geen controles)

Ik heb deze tweede bevalling als heel positief ervaren. Niet alles ging zoals ik mijn geboorteplan had beschreven, maar ik heb dit toch wel los kunnen laten. Bij de cursus heb ik geleerd vertrouwen in mezelf te hebben en negatieve ervaringen los te laten. Ook het voor jezelf opkomen en je eigen wensen goed kenbaar maken was een leerdoel voor mij. Ik kijk nu met een fijn gevoel terug op deze bevalling.

Ik ben moeder van Tamás (2013) en sinds hij ziek werd vlak na zijn geboorte ben ik wakker geworden. Ik heb mij verdiept in een breed spectrum van onderwerpen die allemaal samenhangen met een natuurlijke leefstijl en ik wil mijn kennis graag met jullie delen in de hoop dat jullie erdoor geïnspireerd raken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *